Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

Πως να αντιμετωπίσετε αυτους που θα χτυπήσουν την πόρτα σας ζητώντας ψήφο. ( 5 τρόποι για να σωθείτε )

Εκλογές έρχονται φίλοι μου και σύντομα διάφοροι συμπαθείς κατά τα άλλα συντοπίτες μας και μη θα βγουν πόρτα - πόρτα να μαζέψουν την ψήφο μας. Είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται ιδίως όσο πλησιάζουμε στις εκλογές και τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται πιο σοβαρά. πολλοί είναι αυτοί που θα μεταμορφωθούν, όπως οι κάμπιες γίνονται όμορφες πεταλούδες την άνοιξη, μόνο που αυτοί έχουν την αντίθετη μεταμόρφωση.... Βέβαια δεν αναφερόμαστε ούτε στους υποψηφίους δημάρχους ούτε και στους συμβούλους που στο κάτω κάτω είναι και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι και μπορείς να βγάλεις και ένα συμπέρασμα από κοντά αν αξίζουν η όχι. Αναφερόμαστε στους άλλους , στα κομματόσκυλα, τους παρατρεχάμενους, τους χειροκροτητές των αρχηγών, όλους αυτούς που νομίζουν ότι έχουν δεμένους τους ανθρώπους στο Αιτωλικο. Σ'αυτους αφιερώνεται το παρακάτω κείμενο.

1ος τρόπος: Οι επισκέψεις τους γίνονται συνήθως το βράδυ. Ο πρώτος τρόπος είναι και ο πιο άκομψος και δεν έχει και πλάκα. Μόλις αρχίσουν το παραμύθι κλείστε τους την πόρτα στα μούτρα. Δεν τον συνιστούμε γιατί μια χούφτα άνθρωποι είμαστε μην πιάνουμε και έχθρες. πάμε στον επόμενο.
2ος Τρόπος. Καλοδεχτειτε τους με το καλύτερο χαμόγελο σας. περάστε τους στο σαλόνι σας και περιμένετε να αρχίσουν το παραμύθι τους. Αφού θα έχουν αναλύσει πόσο πολύ σας αγαπάνε και θέλουν το καλύτερο για σας θα έρθουν στο κυρίως θέμα. Εσείς τότε ζητήστε τους να σας αναλύσουν κάποια σημεία από το πρόγραμμα του υποψηφίου τους. Απόφοιτοι νηπιαγωγείου οι περισσότεροι ( κάτι που δεν είναι απαραίτητα μειονέκτημα), με IQ χαζής σαρανταποδαρούσας (κάτι που είναι μειονέκτημα)είναι ανίκανοι να αποστηθίσουν οποιαδήποτε πρόταση έχει πάνω από 2 λέξεις. Θα τους μπερδέψετε, θα καταλάβουν ότι μαζί σας θα χάσουν χρόνο και επειδή έχουν να πάνε και σε άλλους θα φύγουν για να στείλουν κάποιον πιο καπάτσο.
3ος Τροπος. Αν παρόλα αυτά το καμάρι μας ξεπεράσει τον σκόπελο του προγράμματος( αναλύοντας πόσο θα φτιάξει ο δικός του την θάλασσα την πόλη και τις γνωστές παπαρολογιες ( τα έχουμε αναλύσει όλα εδώ )) και μυριστεί ότι πάτε να του ξεφύγετε είναι σίγουρο ότι θα χρησιμοποιήσει το επόμενο όπλο του. Το τάξιμο. Να είστε σίγουροι ότι ξέρει αν τα παιδιά σας δουλεύουν η είναι άνεργα, αν ο γιο σας είναι φαντάρος και που , ακόμη και αν δικαιούστε σπίτι από τον οργανισμό εργατικής εστίας. Και ανάλογα χτυπά. Αφήστε τον να αναλύσει τα επιχειρήματα του για τον διορισμό του παιδιού σας και μετά απαντήστε του ότι θα περιμένετε μέχρι την παρασκευή πριν τις εκλογές, το ΦΕΚ που να δημοσιευτεί ο διορισμός και μετά αμέσως θα έχει 20 ψήφους από εσάς. Σίγουρα θα καταλάβει ότι τον κοροϊδεύετε κάτι που δεν είναι κακό μιας και αυτός επίσης σας κοροϊδεύει. Την θέση αυτή την έχει τάξει στον καθένα που θα επισκεφτεί και στην τελική αυτή η θέση δεν υπάρχει.
4ος Τρόπος. Επειδή όσο πλησιάζει η Κυριακή των εκλογών τόσο περισσότερο πιέζονται από χρόνο, υιοθετούν ένα άλλο κόλπο. Την συναισθηματική προσέγγιση. Ότι δεν σας ζητούν τίποτα σπουδαίο, απλά έναν σταυρό να τον δώσετε στον δικό τους σύμβουλο. Ένας μαζί με τους άλλους. Τι ψυχή έχει ένας σταυρός βρε αχάριστοι κι εσείς; Απαντήστε τους ότι ευχαρίστως θα τον δίνατε, άλλα δεν έχετε αποφασίσει ακόμη εάν θα ψηφίσετε τον συνδυασμό στον οποίο είναι ο δικός τους. Οπότε έχετε δρόμο ακόμη. Φεύγουν τρέχοντας.
5ος Τρόπος. Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι για έναν ανεξήγητο λόγο μας θεωρούν εντελώς βόδια. Έτσι αφού μας πουν τα τυπικά θα μας βγάλουν έτοιμο το ψηφοδέλτιο και θα μας το δώσουν. πάρτε το, ευχαριστήστε τους και υποσχεθείτε ότι θα μαζέψετε και άλλους ψήφους. Καθώς θα φεύγουν, μια στιγμή ένα γλυκάκι να τους βάλετε για το σπίτι. Μπείτε στην κουζίνα και τυλίξτε δυο κομμάτια ριβανη, αλλά επειδή δεν έχετε αλουμινόχαρτο χρησιμοποιήστε το ψηφοδέλτιο, το οποίο θα γεμίσει λαδιές. Μόλις το πάρει θα πιάσει το νόημα. Φεύγουν επίσης τρέχοντας, αλλά έχουν την δυνατότητα να γλυκάνουν την πίκρα τους με την ριβανη.

Όποιον τρόπο και να διαλέξετε φίλοι μου να ξέρετε ότι σίγουρα δεν χρωστάτε τίποτα σε όλους όσους τσακίζουν τα όνειρα μας για να κάνουν αυτοί τις δουλειές τους. Αντίθετα αυτοί μας χρωστούν όσα μας έχουν στερήσει τόσα χρόνια. Αυτοί μας χρωστούν νερό να πίνουμε, δρόμους που να μην πλημμυρίζουν, θάλασσα που να τρέφει τους ψαράδες που υπάρχουν και άλλους τόσους, δουλειές στα μαγαζιά μας που κλείνουν, μια πόλη που τελικά δεν είναι πεθαμένη όπως λέμε οι περισσότεροι αλλά ζωντανή και δημιουργική. Μήπως ήρθε ο καιρός να μας τα δώσουν πίσω;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου